Koruso:

Oh gloro nevelkema!
Oh Jubilo Senmorta!
En sulkoj de doloroj
la bone ĝermas jam!

I

Ĉesis la hidan nokton! La sublima libereco
verŝas la aŭrorojn de sia nevenkebla lum’.
La tuta homaro, kiu inter katenoj ĝemas,
ĝi komprenas la vortojn de l’ kiu mortis en la kruc’.

II

“Sendependeco!” krias la amerikan mondon;
ĝi banas en sango de herooj la tero de Colon’.
Sed ĉi tiu granda komenco: “La reĝo ne estas suverena”,
ĝi resonas, kaj kiuj suferas benas sian pasion.

III

De la Orinoko la fluejo sin plenigas de restaĵoj;
de sango kaj plorad’ rivero alrigardas tie kuri.
En Barbulo ne scias la animojn nek la okulojn,
se admiro aŭ teruro senti aŭ suferi.

IV

Al bordoj de Karibio malsatanta popolo luktas,
hororoj preferante al perfida sano.
Oh, Jes! De Kartaĥeno la abnegacio estas multa,
kaj skombroj de la morto malestimas sian virton.

V

De Bojako en la kampoj la genio de la gloro
kun ĉiu spiko nevenkita heroo kronis.
Soldatoj sen kiraso gajnis la venkon;
sia vireca spiro de ŝildo ilin servis.

VI

Bolívar’ transiras la Andon ke ĝi akvumas du oceanojn;
glavoj kiu fulmoj scintilas en Junín.
Centaŭroj nedompteblaj descendas al la ebenaĵoj,
kaj ĝi komencas al antaŭsenti de la epopeo la fin’.

VII

La venkinta korno en Ajakuĉo tondras;
kaj en ĉiu triumfo kreskas sia eminenta son’.
En sia ekspansia ekpuŝo la libereco ekuzas,
de la amerika ĉielo formante pavilon’.

VIII

La Virgulin’ ŝiaj haroj eltiras en agonio
kaj de sia amo vidvino ilin pendas de la cipres’.
Ŝi lamentas sian esperon ke kovras fridan slabon,
sed glora orgojlo ĉirkaŭas ŝia aŭrora haŭt’.

IX

La patrujo tiel formiĝas, termopiloj burĝonante;
konstelacio de ciklopoj sian nokton lumigis.
La tremita floro, mortala la vento trovante,
sube la laŭroj sekureco serĉis.

X

Sed ne estas kompleta gloro venki en la batalo,
kiu al la brako ke batalas lin animas la veron.
La sendependo sola al la granda klamado ne silentigas;
se la suno lumigas al ĉiuj, justeco estas libereco.

XI

De la viro la rajtoj Nariño predikante,
la animo de la profeta lukto instruis.
Rikaurte en Sanktmateo en atomoj flugante,
“Devi antaŭ ke vivo”, Kun flamoj li skribis.

Traduko el la Hispana de la Kolombia Himno fare Diomar Chávez Obregón. Jude estas Lior Ben Avraham

La aŭtoro de la Himno estis la Prezidinto Rafael Nuñez.